Przenieś swoją historię do Topf

Topf czyta CSV, popularny format tabel. Jeśli twój bank albo aplikacja oferuje CSV wśród formatów eksportu, wybierz go. Kolumny mogą być rozdzielone przecinkiem, średnikiem albo tabulatorem, Topf rozpozna to sam.

• Excel: „Plik”, „Zapisz jako”, format CSV UTF-8.
• Numbers: „Plik”, „Eksportuj do”, CSV.
• Arkusze Google: „Plik”, „Pobierz”, format CSV.

Plik może mieć do 50 000 wierszy i 20 MB. Większą tabelę lepiej podzielić na kilka plików, na przykład po jednym na rok.

Jeśli litery zamieniają się w dziwne znaki, plik nie jest zapisany w UTF-8, tylko w starszym kodowaniu. Topf nie zgaduje: pokazuje, jak słowa twojego pliku wyglądają w pięciu kodowaniach, a ty wybierasz to, w którym są poprawne.

Nad tabelą wyciągu często stoi kilka wierszy o samym koncie. Topf znajduje wiersz z nazwami kolumn; jeśli się pomylił, otwórz menu pod nazwą pliku i wybierz inny wiersz albo wskaż, że nagłówków nie ma.

Każde pole operacji dostaje kolumnę pliku. Wymagane są tylko data i kwota; bez pozostałych dzieje się tak:

• Konto: wybierzesz jedno dla całego pliku w następnym kroku.
• Kategoria: wydatki trafią do „Inne”, przychody do „Inny przychód”.
• Notatka: bez notatki.
• Waluta: waluta konta.
• Godzina: z daty albo południe.

Topf wypełnia pole sam tylko wtedy, gdy jest pewien: kolumna nazywa się dokładnie jak pole, a każdą jej wartość da się odczytać. Plik z eksportu Topf jest rozpoznawany w całości, w każdym jego języku. To, co wybierzesz sam, zostaje wybrane.

Pliki zapisują kwoty na trzy sposoby, a menu kwoty zna każdy z nich:

• „Jedna kolumna ze znakiem”: wydatki z minusem, przychody bez. Nic nie trzeba robić.
• „Wydatki bez minusa”: dla plików, w których wydatki są dodatnie. Bez tego twoje wydatki przyszłyby jako przychody.
• „Wydatki i przychody w osobnych kolumnach”: dla wyciągów z kolumną obciążeń i kolumną uznań. Wybierz obie.

Kwota zapisana jako 1,234 oznacza 1234, jeśli przecinek oddziela tysiące, i jeden przecinek dwieście trzydzieści cztery, jeśli przecinek jest separatorem dziesiętnym. Gdy kolumnę da się odczytać na dwa sposoby, Topf pyta i pokazuje, jak wartość odczyta się w każdym przypadku.

Data taka jak 05/04/2026 w jednym kraju oznacza 5 kwietnia, w innym 4 maja. Topf rozstrzyga po całej kolumnie: jeśli każdą wartość da się odczytać na dwa sposoby, pyta i pokazuje oba odczyty.

Operacja bez godziny trafia na południe, dzisiejsza nie później niż bieżąca minuta. Daty z przyszłości nie są importowane.

W kroku „Konta i kategorie” każde konto i każda kategoria z pliku ma swój wiersz, a ty mówisz, dokąd mają trafić: do konta lub kategorii z twojej księgi, do nowych albo „Nie importuj”.

Topf przypisuje sam tylko tam, gdzie odpowiedź jest jedna: to samo konto po nazwie i walucie, ta sama kategoria po nazwie i typie albo to, co utworzył poprzedni import tego pliku. Jeśli pasuje kilka, wiersz prosi o wybór, a przycisk czeka.

Nowe konto zaczyna się od zerowego salda, a jego saldo staje się sumą operacji: plik CSV nie ma salda początkowego. Możesz je potem poprawić w koncie.

W wersji bezpłatnej import tworzy tyle nowych kont, ile ta wersja pozwala; pozostałe stoją na „Nie importuj” z oznaczeniem Plus. Kategorii to nie dotyczy.

Plik z eksportu Topf jest rozpoznawany w całości: kolumny przypisują się same, a konta i kategorie znajdują się po ich ID. Tak przenosi się operacje na inne konto użytkownika albo odzyskuje to, co się wyeksportowało. W pliku są tylko operacje: budżety, operacje cykliczne i salda początkowe z nim nie przechodzą, a kwoty w walucie głównej nie są czytane, bo kurs ustala się na nowo dla każdej daty.

W eksporcie wszystkich kont przelew stoi w dwóch wierszach, a Topf składa go z powrotem w jeden przelew. Eksport jednego konta zawiera tylko jego stronę, która staje się przelewem, jeśli drugie konto jest już w księdze w tej samej walucie. Pliki z banków i innych aplikacji nie mają takich par: każdy wiersz staje się wydatkiem albo przychodem, bo łączenie wierszy po dacie i kwocie byłoby zgadywaniem.

Jeśli zaimportujesz ten sam plik drugi raz na to samo konto, nic nie dojdzie. Nakładające się wyciągi, na przykład dwa miesiące ze wspólnymi dniami, dodadzą każdą operację raz. Na inne konto ten sam plik trafi od nowa. Tak samo z importem zrobionym bez konta użytkownika Topf: gdy zalogujesz się do Topf, ten sam plik może dodać swoje wiersze ponownie.

Topf rozpoznaje wiersz po całej jego treści. Jeśli bank w każdym wyciągu numeruje albo zmienia wiersze od nowa, takie wiersze mogą dojść drugi raz. Przed importem sprawdź, ile operacji według górnego wiersza kroku „Konta i kategorie” zostanie dodanych; jeśli wynik się nie zgadza, cofnij cały import.

Operacji, którą usunąłeś w Topf, ponowny import nie przywróci: import przenosi dane, a nie odtwarza kopii zapasowej.

Wiersza, którego nie da się odczytać dokładnie, Topf nie zgaduje. Górny wiersz kroku „Konta i kategorie” liczy takie wiersze, a „Szczegóły” podaje każdy i powód:

• brak daty lub kwoty albo data, która nie istnieje;
• data z przyszłości albo kwota zero;
• więcej miejsc po przecinku, niż ma waluta;
• waluta nierozpoznana albo inna niż waluta konta;
• notatka dłuższa niż 280 znaków.

Walutę można zapisać kodem, na przykład EUR, albo znakiem, na przykład €. Znaki $ i ¥ należą do kilku walut, więc dla nich potrzebny jest kod.

Otwórz import ponownie, stuknij „Cofnij import” pod „Ostatni import” i potwierdź. Operacje tego importu znikną z księgi, nawet poprawione po nim; utworzone przez niego konta i kategorie też, o ile nic innego z nich nie korzysta.

Cofnięcie jest dostępne na tym urządzeniu do następnego importu. Nie ma go na twoich innych urządzeniach, a importu zrobionego bez konta użytkownika Topf nie da się już cofnąć, gdy zalogujesz się do Topf. Po cofnięciu ten sam plik można zaimportować ponownie z dowolnymi ustawieniami.

Jeśli Topf zamknięto w trakcie importu, zapisane zostaje w księdze i cofa się tak samo: ekran importu powie, ile z ilu zapisano.

Import jest bezpłatny. Każda operacja trafia w walucie swojego konta, a kurs do waluty głównej jest brany z dnia operacji, jak przy zapisie wstecz.